Onherleidbare complexiteit

Onherleidbare complexiteit

Michael Behe, een biochemicus die doceert aan Lehigh University, bedacht een term voor het ontwerpfenomeen dat inherent is aan moleculaire machines zoals de bacteriële flagellaire motor – “Onherleidbare Complexiteit”) – “een enkel systeem bestaand uit meerdere goed aangepaste, interactieve onderdelen die bijdragen aan de basisfunctie, waarbij de verwijdering van een enkel onderdeel ertoe leidt dat het systeem effectief ophoudt te functioneren.[1]

Net als in een mechanische motor is elk onderdeel van de flagellaire motor absoluut noodzakelijk voor het functioneren van het geheel. Daardoor kon ik logisch gezien geen naturalistische, evolutionaire verklaring bedenken voor het bestaan van het bacterieel flagellum. Bovendien zou niemand ooit verwachten dat een buitenboordmotor, zij het mechanisch of biologisch, het product zou zijn van een willekeurige assemblage van onderdelen. Buitenboordmotoren zijn ontworpen en gebouwd!

Natuurlijk heb ik slechts één voorbeeld genomen. Het bacterieel flagellum is slechts één van vele duizenden ingewikkelde, goed ontworpen moleculaire machines. En neem nu eens deze principes van ontwerp en “onherleidbare complexiteit” en pas deze toe op wonderen als het menselijk oog, oor, hart, longen en hersenen. Serieus, hoe kunnen we de geleidelijke en willekeurige ontwikkeling van dergelijke complexe systemen logisch uitleggen?

Hoe zit het met het menselijk hart? Het is een wonderbaarlijk efficiënte en duurzame hydraulische pomp waarvan elke ingenieur alleen maar kan dromen…..

En de menselijke hersenen? Deze kunnen worden beschouwd als een computersysteem, 1000 maal sneller dan een Cray supercomputer en met meer verbindingen dan alle computers, telefoonsystemen en elektronische apparaten op de hele planeet samen…[2]

Wacht. Ik herinner me dat Darwin hier iets over zei…

Als het zou kunnen worden aangetoond dat er een complex orgaan bestaat dat onmogelijk zou kunnen zijn gevormd door talrijke, opeenvolgende, kleine modificaties, dan zou mijn theorie absoluut ineenstorten.[3]

Oké, in Darwins eigen woorden, laten we weer verder graven en kijken naar een van deze complexe organen – het menselijk oog…

Volgende pagina!

[1] Michael J. Behe, Darwins Black Box: The Biochemical Challenge to Evolution, Simon & Schuster, 1996, 39.
[2] Eastman en Missler, The Creator Beyond Time and Space, 80.
[3] Charles Darwin, On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or the Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life (referred to simply as “Origin of Species”), Bantam Books, 1999 (herdruk van het origineel uit 1859), 158.