Evolutie En Het Fossielenbestand

U bent hier: De Reis >> Evolutie En Het Fossielenbestand

Evolutie En Het Fossielenbestand

En een laatste gedachte:

In de jaren na Darwin hoopten zijn aanhangers voorspelbare progressies te vinden… deze zijn niet gevonden – en toch sterft het optimisme een koppige dood, en pure fantasie is in de tekstboeken geslopen.^[1]

Dus, wat zou Darwin zeggen?

Nu, na meer dan 120 jaar met daarin de meest extensieve en nauwgezette geologische exploratie van elk continent en elke oceaanbodem, is het beeld oneindig veel levendiger en completer dan het was in 1859. Formaties zijn ontdekt met honderden miljarden fossielen en onze musea zijn gevuld met meer dan 100 miljoen fossielen van 250000 verschillende soorten.

De beschikbaarheid van deze overvloed aan harde wetenschappelijke gegevens zou objectieve onderzoekers in staat moeten stellen om te bepalen of Darwin op het juiste spoor was. Wat is het beeld dat de fossielen ons hebben gegeven? De gaten tussen de hoofdgroepen van organismen zijn zelfs groter geworden en onbetwistbaarder. Zij kunnen niet langer genegeerd worden of weggerationaliseerd door een beroep te doen op de imperfectie van het fossielenbestand.^[2]

Bedankt voor het meegaan in dit zijspoor. Nu, terug naar de kennis van de 21e eeuw van microbiologie, genetica en ontwerptheorie…

Volgende Pagina!

^[1] David M. Raup, "Evolution and the Fossil Record," Science, vol. 213, July 1981, 289. De realiteit van het menselijk fossielenbestand in de laatste eeuw:

Ramapithecus werd algemeen herkend als de directe voorouder van de mens. Het is inmiddels vastgesteld dat hij slechts een uitgestorven soort Orangoetan is.

Piltdown man werd in de publicaties meer dan 40 jaar lang opgehemeld als de ontbrekende schakel. Maar hij is een vervalsing gebleken gebaseerd op een menselijke schedel en een Oerangoetan’s kaak.

Nebraska man was een vervalsing gebaseerd op een enkele tand van een zeldzaam soort varken.

Java man was gebaseerd op wazig bewijs van een dijbeen, een schedelpan en drie tanden die verspreid over een groot gebied werden gevonden over een tijdsperiode van een jaar. Het is nu gebleken dat de botten gevonden zijn in een gebied met vele menselijke resten, en het dijbeen wordt nu als menselijk beschouwd terwijl de hersenpan wordt beschouwd als afkomstig van een grote aap.

Neandertal man werd traditioneel afgeschilderd als een voorovergebogen aapmens. Het is nu alom geaccepteerd dat deze houding veroorzaakt werd door een ziekte en dat Neanderthal gewoon een variant van de mens is.

Australopithecus afarensis, ofwel "Lucy", werd gedurende vele jaren beschouwd als een ontbrekende schakel. Maar studies van het inwendige oor, schedel en botten hebben aangetoond dat zij slechts een pigmee-chimpansee was die een beetje meer rechtop liep dan sommige andere apen. Zij was niet op weg om een mens te worden.

Homo erectus wordt over de hele wereld gevonden. Hij is kleiner dan de gemiddelde mens van onze tijd, met een proportioneel kleiner hoofd en hersenafmeting. Maar de hersengrootte is binnen het bereik van de moderne mens en studies van het middenoor hebben aangetoond dat hij hetzelfde was als de huidige Homo Sapiens. Resten zijn over de hele wereld gevonden in de nabijheid van gewone mensen, wat co-existentie suggereert.

Australopithecus africanus en Peking man werden gedurende verscheidene jaren gepresenteerd als ontbrekende aap-mens schakels, maar worden nu beiden beschouwd als Homo erectus.

Homo habilis wordt nu algemeen beschouwd als een samenstelling van delen van verschillende andere typen wezens, zoals Australopithecus and Homo erectus, en wordt in het algemeen niet beschouwd als een geldige classificatie.

^[2] Luther D. Sutherland, Darwin’s Enigma: Fossils and Other Problems, 4th edition, Master Books, 1988, 9.